φίλε μου

καλέ μου φίλε

με ρώτησες αν είμαι καλά. η ειλικρινής απάντηση θα ταν μονολεκτική. σκατά. επειδή όμως θα διαβάζεις το γράμμα πρωινιάτικα οφείλω να την ευπρεπίσω. οπότε θα ομολογήσω ότι απλά είναι χάλια. κάτι φαίνεται στο φως αλλά χάλια.

όχι δεν έχω απογοητευτεί. αντίθετα το προσπαθώ. κουτσοχαμογελώ. προσπαθώ να βρω λύσεις. πάντα υπάρχουν. ξέρω ότι αν σταματήσω τώρα απλά θα γίνουν χειρότερα. οπότε μάλλον δεν μπορούσα να πω ότι το χάλια είναι απόλυτο. έχει και λίγο φως μέσα του.

ίσως φίλε να ναι και η άνοιξη. μεγάλο πράμα. εκεί που δεν το περιμένεις ντουουπ οδοστρωτήρας. ξέρω σε χω πρήξει με αυτά. κάθε λίγο και λιγάκι κάποιο καινούριο λουλουδάκι (είδες σου κανα και ρίμα) όμως είναι αρκετά διαφορετικά αυτή τη φορά, ίσως και πολύ. μήπως να το πω ριζοσπαστικά; μόνο από την σταθερότητά μου στις διαβαθμίσεις... καταλαβαίνεις.

είναι ζωντανό χαμόγελο. ακόμη κι αν καίγεσαι μέσα σου δεν μπορείς να μην γελάς. είναι περίεργο αυτό φίλε μου. είναι ένα ζωντανό χαμόγελο αυτό το κορίτσι.

όμως δεν μπορώ να πω περισσότερα. μας ακούν φίλε μου σσσσ.

με προβληματίζει και η δουλειά. να. σε λίγο καιρό (να δούμε πόσο κοντά είναι αυτό το σε λίγο) θα πρέπει να φανταρέψω. κι όχι δεν με πιάνει αγωνία για την περίοδο αυτή. με πιάνει για την δουλειά, να βρω να κάνω κάτι μέχρι τότε. η πτυχιακή δεν μας άφησε τέτοια περιθώρια. και το μετά φίλε μου. αυτό κι αν με αγχώνει.
άργησα. άργησα πολύ.

αυτά τα δικά μου φίλε μου και περιμένω και τα δικά σου νέα. πώς περνάς; τι κάνεις ; τι σε προβληματίζει και σένα; να σε ακούσω.

ο φίλος σου

ένας χιονάνθρωπος από όνειρο

Σήμερα και αύριο λέει θα κάνει πολύ κρύο. Παγωνιά, κακό, αγωνία για το κακό που καταφτάνει.

Κάνει κρύο μάλλον αυτή τη στιγμή που θα το διαβάζετε. Πιθανόν θα χιονίζει κιόλας.

Όμως εμένα μου ήρθε να πιάσω τις ξυλομπογιές μου. Να τις αφήσω να κυλίσουν πάλι στο χαρτί, να θυμηθώ. Πόσο όμορφα και αβίαστα έβγαιναν οι ιστορίες στο χαρτί όταν ήμουν πιο μικρός. Αστέρια, ελάφια, δέντρα, πουλιά...

Ναι ξαφνικά με έπιασε ένας παλιμπαιδισμός όμως με ωραία αφορμή. Υπεύθυνη ήταν η Σοφία με ένα post της που ανακάλυψα στο blog της, με το κινούμενο σχέδιο "The Snowman" (έχει κι άλλα όμορφα αλλά αυτό μου ξύπνησε και ιδιαίτερες μνήμες).



Σκέφτηκα το λοιπόν ότι ένας τέτοιος χιονάθρωπος (και ειδικά με το υπέροχο τραγούδι που ξεκινάει το βίντεο που το άκουσα τουλάχιστον 20 φορές χωρίς υπερβολή). Σκέφτηκα το λοιπόν ότι ένας τέτοιος χιονάθρωπος θα ήταν μια υπέροχη συντροφιά τώρα που έξω κάνει κρύο. Ένας χιονάθρωπος γεμάτος χρώμα, χαμογελαστός. Με ένα τραγούδι που μας ταξιδεύει και μας καλεί να πετάξουμε, να ονειρευτούμε. Ένα παραμύθι σαν παιδικό όνειρο.

Καλημέρα σας

Αναλυτικές πληροφορίες σχετικά με το απόσπασμα αυτό δίνει η ίδια η Σοφία στο ποστ της.

Σε ευχαριστώ Σοφία για το ταξίδι :-)

σκόρπιο ημερολόγιο

ναι τώρα τελευταία το έχουμε γυρίσει στο βίντεο ή μάλλον στις μουσικές.

Μια rockιά από τα παλιά. Από τα πιο ωραία (κι όχι τόσο γνωστά) τραγούδια του συνονόματου.

Υπήρξαν πολλά θέματα που θα θελα να μιλήσω ή να γράψω. Όμως οι υποχρεώσεις μου δεν μου επιτρέπουν να τα αναλύσω όπως θέλω (ένα από αυτά είναι ο φασισμός ή η επανεμφάνισή του (sic)). Κυρίως κάνω περατζάδες από αλλονών blogs. Πολλές φορές παίρνω και ιδέες... Να πω την αλήθεια τελευταία γοητεύομαι από κάποια κείμενα ή προσπάθειες. Είναι αρκετές αυτά όμως και θα ήταν κρίμα να μπουν ως σκέτη παραπομπή σε τέτοιο post. Αυτό που μου μένει πάντως συναντώντας τα είναι μια γλυκειά γεύση δημιουργίας στο μυαλό, στα μάτια στην καρδιά.
Σκέφτομαι πόσο όμορφο (και μην το πάρετε ρομαντικά ή κουλτουριάρικα) είναι να μπορώ να επικοινωνώ (με ή χωρίς εισαγωγικά η λέξη) με τόσα άτομα. Τόσο μέσα από τα comments (στα blogs τους . δεν έχω και παραισθήσεις :-p ) όσο και μέσα και από τα κείμενά τους.

Είναι μέρες και νύχτες που παρότι πιέζομαι αρκετά μου φτάνει και να σκέφτομαι πόσα μπορώ να κάνω (κι ίσως και κάνω) και χαμογελώ.

Γενικά θέλω να αναλύσω και να ασχοληθώ με κάποια θέματα αλλά όπως συνήθως κάτι γίνεται και τα αφήνω ανολοκλήρωτα. Αυτό είναι κάτι που θα ήθελα αν όχι σύντομα τουλάχιστον σε εύλογο χρονικό διάστημα να διορθώσω.

Παρόλα αυτά κάτι καινούριο έχω σκεφτεί να φτιάξω (πέρα από το blog για το linux που έχω φτιάξει και στο οποίο πάλι έχω να γράψω αρκετό καιρό) το οποίο θα σχετίζεται με τις παρούσες δραστηριότητές μου. Και το οποίο εκτός απο την επικοινωνία θα με βοηθά να αναλύω και πιο σωστά το αντικείμενο της εργασίας μου. Επίσης θα έχει σκοπό να βοηθήσει και άλλα παιδιά. Είναι κάτι που έστω στα τελιώματα που είμαι εγώ μάλλον θα βοηθήσει.

Ας αφήσω να μιλήσει ο γιαννάκης όμως μέχρι τότε.
Είναι ωραίο τραγούδι τόσο από πλευράς μουσικής όσο κι από πλευράς στίχων. Το βίντεοκλιπ θα έλεγα επιεικώς μέτριο αλλά μην γκρινιάξω ;-)

διάλογοι

Κάθομαι στο γραφείο μου και επεξεργάζομαι κάποιες πληροφορίες. Βασικά μεταφράσεις για την πτυχιακή. Είναι απογευματάκι και μετά από τους τρεις εσπρέσσο ακολουθεί η κούπα με το τσάι.
-Δεν κάνει Γιάννη να πίνεις τόσους καφέδες, μου χες πει.

Πληροφορίες, πληροφορίες, πληροφορίες. Σκόρπιες πληροφορίες από το scholar που θα πρέπει να τις βάλω σε τάξη

-/-

-Πρέπει να αρχίσεις κάποια στιγμή το γυμναστήριο. Εγώ μπορεί να ήμουν "χοντρός" αλλά τώρα κοίτα σωματάκι.

Πράγματι έχεις ωραίο σώμα αν κι αυτό που με τρελαίνει και με τρέλαινε ήταν τα μάτια σου, με τον πρωτόγωνο αυτό ερώτισμο να ρέει από μέσα τους. Τα λέω κι όλες αυτές οι ποιητικούρες μου φαίνονται τόσο ψώφιες. Είναι σαν να προσπαθείς να περιγράψεις την γεύση ενός φαγητού, τα χρώματα ενός πίνακα. Όταν μιλάς για έρωτα, για ένα άλλο κορμί, οι λέξεις δεν φτάνουν... Ειδικά για ένα πλάσμα όπως εσύ. Για μια γυναίκα όπως εσύ.

Έχω καταφέρει ,πιστεύω, να εκφράσω (για τις δυνατότητές μου) αρκετά καθαρά την μοναξιά μου ή κάποιες ανησυχίες μου. Όταν πρόκειται για τον έρωτα κολλάω.

Όταν περιγράφεις την μοναξιά μιλάς για σένα. Όταν μιλάς για έρωτα, μιλάς για σένα αλλά γυμνός/η. Και αυτή η γύμνια φοβίζει. Πολλές φορές φοβάσαι αυτό που βλέπεις. Είμαι εγώ αυτός/η;

-/-

-Πολύ σκέφτεσαι. Εγώ το μόνο που ξέρω είναι ότι θέλω να περνάω καλά, το λες αυτό και χαμογελάς. Πάντα με την ικανότητα του να με υποτάσει αυτό το χαμόγελο σου.

Κλείνεις τα βλέφαρα και μοιάζεις σαν εκείνες τις αμαρτωλές μαντόνες των αναγεννησιακών ζωγράφων. Σαν μια σύγχρονη μαγδαληνή.
Τόσο αμαρτωλή, μα και τόσο αγία...

Και πώς να αρνηθείς τον ασπασμό...
Πώς να αρνηθείς να λατρέψεις τέτοια χείλη;

-/-

Μην μασάς. Το ακούς; Μην μασάς, κι άσε τους άλλους να σκάνε.

Δεν μασάω, πια. Το μαθα το μάθημά μου.

Τελείωσε το μάθημα.
φεύγω


***Ερωτευμένος;
Όχι ακριβώς. Μάλλον αθεράπευτα γοητευμένος :-)

-> ζητώ συγνώμη στους αναγνώστες που μπορεί να έχουν συναντήσει διαφορετικές εκδοχές του κειμένου αλλά οι διορθώσεις έγινα in vivo (sic)

όχι δεν τις ξέρω

το μολύβι απλώς σπάει πάνω στο χαρτί.
σκοτώνει λέξεις, σκέψεις...

δήθεν εκδικήσεις και πόνος "αβάσταχος" (σιγά μην μας κοπεί η μέση)
φτιαγμένες από πλήκτρα να χαθούν σε μία οθόνη.

σπάει το μολύβι, αλλάζουν θέσεις τα πλήκτρα.
βιασμένες λέξεις έτοιμες για διαπόμπευση.

όχι δεν τις ήξερα.
ποτέ δεν τις ήξερα.

κοινές λέξεις και σκέψεις,
έτοιμες για τον καθένα.

σκοτώνεται η ορμή, επάνω τους κάθε βράδυ,
λέξεις κοινές,
σκέψεις κοινές,
πόθοι κοινοί,
που χάνονται κάθε βράδυ στον ήχο του μολυβιού.
στην απληστία μιας οθόνης.


*το παραπάνω κειμενάκι αφιερωμένο στην urban fairy lady

προσπαθώντας να βρω το εντός μου (ναι πάλι :-p)

καίγομαι και σιγολιώνω..

βροχή. κρύα βροχή πέφτει στον ακάλυπτο. δωμάτια σιωπηλά γύρω. κρύο. κρυώνω.
το τσιγάρο σιγοσβήνει. όχι δεν θα σε αφήσω. μια πνοή και με ξανακαίς.


και για σένα μαραζώνω


σκατά. πάλι σκατά. κι όσο το πολεμώ ή νομίζω ότι έχω ξεφύγει... εκεί. εμφανίζεται, πιο δυνατό από πριν. πιο δυνατή.

γιατί τώρα; γιατί τώρα να ζητώ αυτό το αδιέξοδο; γιατί να θέλω να φάω ξανά τα μούτρα μου;

σ'αγαπώ, σ'αγαπώ ως κανένας άλλος
στην καρδιά μου ρίζωσε έρωτας μεγάλος.

εκεί το μυαλό μου και η καρδιά μου εκεί. κι ας πιστεύω ότι τα ελέγχω... εκεί.

μίλησέ μου μίλησέ μου
δεν σε φίλησα ποτέ μου
αχ! τι καημός.*1

εκεί να θέλω τα αστέρια, κι αντί να βλέπω ήλιους μακρινούς, να βλέπω όνειρα πάνω τους. όνειρα ποθητά. όνειρα που με τρομάζουν (κι ας καίνε' ίσως πιο πολύ για αυτό να τα θέλω τόσο).

και ύστερα πάλι πίσω. πιο ηττημένος και λαβωμένος από πριν... να με χλευάζω που πίστεψα στην νίκη.

και η φωνή σαν σύννεφο στον ουρανό εχάθη
ή την εκάλεσε η γη στα άπατά της βάθη

ίσως η λύση να είναι η φωτιά. να καούν όλα. να μην υπάρχει πια κανένας δεσμός,επαφή,
επικοινωνία. κι ας φανώ ανόητος. (πιο ανόητος από τώρα). ας φανώ δειλός.

δειλός , είπε κάποια... είναι αυτός που δεν αντέχει να βλέπει τους άλλους να πονούν.
εγώ που με βλέπω να πονώ τι είμαι; (μην απαντήσεις. σε έχω ικανή να την πεις την χοντράδα σου)

δειλός άρα θα είμαι πια (ναι πια) άμα μένω.
δειλός θα είμαι.

γιατί φοβάμαι να το σκεφτώ. να σκεφτώ ότι δεν θα την δω ξανά. (λες και θα ναι η πρώτη φορά που θα γίνει κάτι τέτοιο)

είναι τόσο ηλίθιο να ξέρεις τις απαντήσεις και να διστάζεις να πάρεις την απόφαση.


γδέρνω το δέρμα μου μεμιάς και βγάζω την καρδιά μου
και την πετώ όσο γίνεται πολύ πιο μακριά μου

είναι πιο δυνατό από εμένα. και το μυαλό μου χάνεται.

πώς γίνεται κάτι τόσο όμορφο σαν το φιλί να πονά;
πώς γίνεται ένα χάδι (ένα ποθητό χάδι) να γίνεται εφιάλτης;

είναι πιο δυνατό γιατί το άφησα.

όχι.όσο και όμορφο να είναι να σε εκτιμούν. όχι δεν θέλω αυτό.
εκτίμηση από γονείς, ηλικιωμένους συγγενείς. όταν είσαι ερωτευμένος. όταν ποθείς.
δεν είναι η εκτίμηση που σε καίει.
χαπάκι placebo για τα βράδια είναι η εκτίμηση.

το φιλί. το φιλί ποθείς να πάρεις.
όχι δεν φταις.
αλλά
αφού δεν μπορώ να το χω το φιλί.
πρέπει να φύγω.
δεν είναι κάτι που μπορώ να το αντέξω μαζί σου.

"γιατί πονώ και σε ποθώ,
στα χείλια μου χάνονται οι λέξεις,
κάρβουνα που γίνονται φωτιά,
στα στήθια μου οι σκέψεις.

όμως της μοίρας είναι συνήθειο
ν'αλλάζει της ζωής το σταυροδρόμι
αλλιώτικα χαράζονται οι γραμμές
αλλιώτικοι και οι δικοί μας δρόμοι" *3

φορώ το δέρμα του δράκου, την προβιά και τον Θεό εντός μου
χάρισμα στην αγάπη μου θα 'ναι ο Εαυτός μου.*2


το τσιγάρο μου καίει τα χείλη.

και ακόμη απόφαση δεν πήρα.


υγ ουσιαστικά πια το blog σιγολειτουργεί πια. υπάρχουν πράγματα που δεν μπορώ πια να τα κρατήσω όσα τσιγάρα κι αν καπνίσω.


τα τραγούδια που βεβηλώθηκαν ήταν τα εξής:
*1 ηπειρώτικο σε πολύ καλή εκτέλεση από τον δημήτρη υφαντή. δίσκος "από χώμα και νερό"
2* η αναγέννηση από τον δίσκο των χαΐνηδων "το δρακοδόντι"


*3 δείξτε επιείκεια στον ερωτευμένο άνθρωπο.
ναι δικά μου είναι αυτά. :-p

ανακοίνωσην 10-11-2007

για λόγους ανωτέρας βίας η λειτουργία του blog αναστέλλεται.

(ανωτέρα βία = λέγε με πτυχιακή)

μόλις ξεπεράσουμε τα δύσκολα θα επανέλθουμε.

επειδή και η όποια επικοινωνία μαζί μου (chat, email, τηλέφωνο) θα είναι προβληματική παρακαλώ για την υπομονή σας. το ίδιο θα ισχύει και για τα σχόλια (απαντήσεις καθώς και ο όποιος σχολιασμός έχει γίνει σε γειτονικά blogs).

η αναστολή είναι προσωρινή φυσικά. (γύρω στον ένα μήνα)

απλά πρέπει να πάρουμε το ρημάδι... επιτέλους.

υ.γ. 00 τα σχόλια δεν κλειδώνουν, απλά η όποια απάντηση δεν θα ναι άμεση ή μπορεί να είναι και ανύπαρκτη μέσα στο συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο.

υ.γ. 01 η πρώτη εικόνα είναι ολίγον σχετική με το σημερινό post. το θέμα της είναι ο χρόνος που περνά.



η δεύτερη το τι παθαίνει κάποιος που δεν καταλαβαίνει ότι ο χρόνος πράγματι περνά κι ότι αυτό δεν είναι αστική προπαγάνδα (προσωπική η ερμηνεία κι όχι του δημιουργού).

όπως έλεγε και σε ένα βιβλίο :

εγώ ελπίζω να την σκαπουλάρω... ;-)

οι εικόνες είναι του zap δημιουργού του καταπληκτικού titeuf
(τεύχη του εκδίδονται στην ελλάδα από την μαμούθκόμιξ)

υ.γ. 03 φυσικά καλημέρες και όποιες ευχές δεκτές. όπως και τα φιλάκια (ξέρουν αυτές).

μακρυά και στον αγύριστο για ένα μήνα οποιοιδήποτε άλλοι προβληματισμοί. έχουμε ένα σκοπό κι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.
κατάθλιψη και γκρίνιες ξου.

αγανακτισμένη αγγελία

αντί ομορφιά μου, να καθόμαστε και να αλληλοπρηζόμαστε με τα προσωπικά μας προβλήματά κάθε φορά. και μετά να βλέπουμε ο ένας τον άλλον σαν φόρτωμα και μόνο. αντί να κάνουμε όλα αυτά και χωρίς καλημέρες ούτε καν καληνύχτες(!). αλλά και χωρίς να ακουγόμαστε ταυτόχρονα, παρά μόνο μέσω του msn και γραπτώς. αντί λέω όλων αυτών....

γιατί δεν μπορούμε να βγούμε επιτέλους να πιούμε ένα γαμημένο καφέ ή ποτό και να πούμε ότι μαλακία μας έρθει στην κούτρα; ε ομορφιά μου;

δεν νομίζω να μας πρέπει, ούτε εσέ, ούτε εμέ (sic).

γιατί πρέπει να φτάσουμε στα μπινελίκια για να γίνει κατανοητό ανάσα μου και ψυχή μου;

με αγανακτισμένη τρυφερότητα

cortlinux*


*που ουσιαστικά περνά το σύνδρομο της διττής προσωπικότητος
όταν πρόκειται να συνεννοηθεί με άτομο που συμπαθεί
και ειδικότερα όταν αυτό ανήκει στο γυναικείο φύλο

γραπτές καλημέρες

ο χρόνος τρέχει. κανείς δεν το αρνήθηκε αυτό.
κι είναι αμείλικτος.

τι κι αν ο θείος αλβέρτος μας είπε ότι είναι σχετικός;
αυτός εκεί προχωρά. και δεν μας λυπάται.

όμως το δευτερόλεπτο της καλημέρας

και τα τρία δευτερόλεπτα του τι κάνεις;

δεν μπορείς να φανταστείς πόση διαφορά κάνουν.

ακόμη κι όταν εκφράζονται γραπτώς...
τότε ακόμη και τούτος εδώ ο μικρός τόνος αποκτά φωνή.
την δική σου.

τα φωνήεντα με τα σύμφωνα γίνονται χείλη και με στρέφουν προς εσένα.

όχι

επειδή εκφράζονται γραπτώς

δεν χάνουν την αξία τους αυτές οι λέξεις, αυτές οι μικρές φρασούλες.

πόσο όταν τις εκφράζουν χείλη-ακροδάχτυλα φιλικά.

δείχνουν ότι χαίρονται που σου μιλούν

:-)


καλημέρα
καληνύχτα

και χαίρομαι που είσαι καλά και που επικοινωνούμε


:-)

Λαχειοπώλης του Ουρανού. περί έρωτος

πέρα από τις απορίες μου

έχω και κάποιες σκέψεις που διάβασα.

κάτι σκόρπιες κουβέντες που σε στιγματίζουν και που μπορείς να ξενυχτίσεις έχοντάς τες για παρέα.

να μία που διάβασα παλιά.

"Είχα πει κάποτε πως είμαι ο Λαχειοπώλης του Ουρανού, μοιράζω αριθμούς σε ξωτικά και αγγέλους. Ο πρώτος αριθμός σημαίνει συνουσία.

Αν ξαναρχόμουνα στον κόσμο θα ήταν για να κάνω έρωτα και για το μόνο που θα λυπηθώ όταν θα φύγω, θα 'ναι για τον έρωτα που θα χάσω...."

τάδε έφη Μάνος Χατζιδάκις

(όπως εγώ!)

όταν στα χέρια σου
φωλιάσει αηδόνι ένα πρωί
(γλυκό πουρνό το λένε κάποιοι)

μην το πιέσεις από λαχτάρα(όπως εγώ!)
να σου τραγουδήσει

ξαφνιασμένο θα φύγει
θα χαθεί μακρυά

κι ύστερα χαμένος διπλά
θα σαι(όπως εγώ!)
που τραγούδι και συντροφιά ζηλευτή
έχασες(όπως εγώ!)

για μια στιγμή πόθου όπου
το εγώ δεν σμίστηκε το εσύ
παρά χάθηκε στην μοναξιά του

σαν από πάντα


σημ: χαζή παρηγοριά μου απομένει ότι γνώρισα πώς δεν χάθηκαν τέτοια πρωινά πουλιά και θα συνεχίζω να ψάχνω.
χαζή παρηγοριά γιατί μπορούσα να χαίρομαι ένα τέτοιο τραγούδι και το έχασα...

τελικά ναι οι άνδρες είμαστε αρκετά κιλά μαλάκες

Σημειώσεις

Θυμάμαι όταν πρωτομπήκα στην σχολή πριν 7 χρόνια (γκουχου γκουχου) ένα από τα βασικά προβλήματα που αντιμετώπισα είναι η συλλογή από την μια αλλά και η οργάνωση από την άλλη των σημειώσεών μου.

Σημειώσεις όταν μιλάμε για ΤΕΙ Αθηνών αποτελούν τα δύο εξής:
1) Προσωπικές σημειώσεις που κάνεις εσύ ο ίδιος κατά την διάρκεια των παραδόσεων (άμα έρθει ο καθηγητής φυσικά ή αν έχει ξυπνήσει έγκαιρα για να πας)
2) Σημειώσεις που σου δίνει ο καθηγητής αντί βιβλίου, που συνήθως ήταν κακογραμμένες ή κακοφωτοτυπιμένες δακτυλογραφήσεις (με γραφομηχανή παρακαλώ). Ή στην καλύτερη φωτοτυπία του βιβλίου που έχει επιλέξει ο καθηγητής να παραδώσει ή να εξετάσει. Φοβερή και σπάνια περίπτωση αποτελούσε ο καθηγητής που ο ίδιος είχε δακτυλογραφήσει τις σημειώσεις του στο Word .

Όλα αυτά αποτελούν έναν τεράστιο χάρτινο όγκο όπως μπορεί κανείς να καταλάβει.


σφήνα: είναι φοβερά αστείο να βλέπεις ξαφνικά μετά από χρόνια τα 4 πακέτα των 100 σελίδων Α4 που σου έδιναν να μετατρέπονται σε ένα καλαίσθητο βιβλιαράκι (σελίδες Α5) που το κρατάς άνετα με το ένα χέρι. Μάλλον τώρα που το σκέφτομαι δεν το βρίσκω και τόσο αστείο. Μαλάκας νιώθω :-P

Που λέτε γενικά για έναν φοιτητή ένα από τα βασικά προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπίσει είναι το πως θα οργανώσει τις σημειώσεις του και κατ' επέκταση τις σπουδές του για να τελειώσει όσο πιο γρήγορα γίνεται (ο γραφών εξαιρείται γιατί το γάμησε εντελώς το θέμα).

Τότε που ήμουν εγώ το ζήτημα ήταν αρκετά περίπλοκο (όχι δεν δικαιολογούμαι. για άλλους λόγους το άργησα) , με βασικό τ' ότι η χρήση των υπολογιστών (μην μιλήσουμε για τη χρήση του διαδικτύου ) δεν ήταν τόσο διαδεδομένη όπως σήμερα. Τώρα πια υπάρχουν πολλές εφαρμογές (δωρεάν και μη) που μπορούν να βοηθήσουν τον σύγχρονο σπουδαστή/φοιτητή.

Μια τέτοια δωρεάν εφαρμογή-υπηρεσία είναι το notely όπου με μια εγγραφή, σου προσφέρει μια διαδικτυακή σουίτα μέσω της οποίες μπορείς να επεξεργαστείς το πρόγραμμά των σπουδών σου , να προσθέσεις σημειώσεις, διευθύνσεις που ανακάλυψες στο διαδίκτυο, προσωπικό ημερολόγιο, λίστα του τι πρέπει να κάνεις κτλ. Γενικά μια πολύ χρήσιμη εφαρμογή για τους μελετηρούς.

Όμως είσαι εκτός σύνδεσης και θες να επεξεργαστείς το πρόγραμμά σου ή τις σημειώσεις σου. Κανένα πρόβλημα. Το novely σου δίνει την δυνατότητα να αποθηκεύσεις το πρόγραμμά σου σε μορφή cvs οπότε μέσω του Sunbird (για παράδειγμα) να το επεξεργαστείς, καθώς και τις σημειώσεις σου σε μορφή pdf ή doc (δεν νομίζω εδώ να θέλετε να προτείνω προγράμματα :-) ) Φυσικά η διαδικασία λειτουργεί και ανάποδα μια και μπορείς να εισάγεις τα επεξεργασμένα δεδομένα σου.

Πες ότι κάτι συνέβει στον σέρβερ της notely (λέμε τώρα) ή έκανες κάποια λάθος ρύθμιση ή έσβησες κάτι που δεν έπρεπε. Πάλι δεν υπάρχει πρόβλημα μια και μπορείς να αποθηκεύσεις με ένα απλό πάτημα όλα τα δεδομένα σου με backup στον σκληρό σου.

Από την πρώτη μου επαφή έμεινα ευχαριστημένος. Δεν χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια για να κατανοήσεις στον τρόπο λειτουργίας της υπηρεσίας που είναι πανεύκολη.
Το μόνο πρόβλημα που αντιμετώπισα είναι το ότι στα αρχεία pdf και doc που αποθήκευσα στον υπολογιστή μου δεν έγινε σωστά η μετατροπή των ελληνικών. Πρόβλημα που πιστεύω ότι θα λυθεί σύντομα ...

Κάτι που ξέχασα να πω (για τους πιο μελετηρούς νέους) είναι ότι η notely σου δίνει την δυνατότητα άμεσης επαφής με το facebook. Αλλά αυτά φυσικά είναι για άλλες μελέτες... και σημειώσεις... πιο προσωπικές...


Την υπηρεσία της novely θα την χρησιμοποιήσω για λίγο τώρα στην διεξαγωγή της πτυχιακής μου. Ευελπιστώ όμως να την χρησιμοποιώ και πιο μετά εφόσον μπορέσω και πραγματοποιήσω και το μεταπτυχιακό που θέλω να κάνω...

Καλό Καινούριο Ακαδημαϊκό Έτος
σε όλους τους φοιτητές/σπουδαστές

νυχτερινή επιστολή

μάτια
που ντροπαλά μου δείχνουν
τα χείλη σου...

πώς μπορώ να τα ξεχάσω;


*

όνειρα γλυκά
κι όλα θα πάνε καλά

μιζέρια ή ταξίδι;

Ο μήνας κοντεύει να τελειώσει. Σε λίγο θα ξεκινήσουν και οι εγγραφές. Μέχρι το τέλος του χρόνου (βασικά αρκετά πιο πριν) θα έχει παραδοθεί και η πτυχιακή. Στο τέλος αυτού του μήνα σταματάω και την δουλειά, οπότε περισσότερος ελεύθερος χρόνος. Όχι ότι δεν μου αρέσει να δουλεύω απλά αυτή τη στιγμή η δουλειά μου επικεντρώνεται αλλού.

Σε αυτές τις εκλογές ήμουν γραμματέας. Η διαδικασία είναι απλή. Μία απλή αίτηση στο πρωτοδικίο με ονοματεπώνυμο και τηλέφωνο και μετά περιμένεις να σε καλέσουν. Φυσικά η όλη δουλειά δεν είναι εθελοντική (πληρώνεσαι).
Σε αυτές τις εκλογές διαπίστωσα ότι τελικά δεν έχει και τόση σημασία το επάγγελμα ενός ανθρώπου σε σχέση με το επίπεδό του. Επίσης διαπίστωσα το πόσο απελπισμένα άτομα είναι οι δικηγορίνες. Γιατί δείχνει απελπισία να βγαίνεις με τον γραμματέα ,μετά την καταμέτρηση, για φαΐ και συ να του αναλύεις για το πόσο απελπιστικά γουρούνια είναι οι Έλληνες άνδρες οι οποίοι παρατούν τις υπέροχες οικογένειές τους για τα μάτια μιας Ρωσίδας που τους θέλει μόνο για τα λεφτά τους.

-Εσύ θα το κανες; με ρώτησε με ύφος άγριου δικαστή.
-Χμ με Ρωσίδα όχι. Με Σουηδέζα σίγουρα.
-Και θα διέλυες την οικογένειά σου;
-Όχι φυσικά. Θα τα είχα παράλληλα! απάντησα κι εγώ απελπισμένος για το αδιέξοδο της συζήτησης.

Φυσικά άκουσα τα εξ αμάξης για το ότι είμαι κι εγώ γουρούνι (να πω την αλήθεια δεν με χαλάει να με παρομοιάζουν με αυτό το ζωντανό), ότι βλέπω τις γυναίκες ως σκεύη ηδονής, ότι εγώ φταίω που έχει διαλυθεί ο θεσμός της οικογένειας...

Το ότι μιλούσαμε υποθετικά αυτό βέβαια δεν είχε καμία σημασία, μια και η "απελπισμένη" (ίσως και δυστυχισμένη) είχε προδικάσει τον ένοχο. Η όλη κουβέντα μου έμοιαζε με το φαρουεστικό γνωμικό "πρώτα κρεμάμε , μετά δικάζουμε".

Το όλο σκηνικό έδεσε όταν η δικαστική απόφαση εκδόθηκε με βάση τους αστρολογικούς συνδυασμούς. (Μα αφού είσαι καρκίνος.... Α πες το ότι έχεις ωροσκόπο δίδυμο τώρα εξηγείται το αλλοπρόσαλλο της σεξουαλικής συμπεριφοράς σου).

Να πω την αλήθεια μου θύμισε λίγο rpg, με την απελπισμένη σε ρόλο storyteller. Τα skills μου δυστυχώς δεν ήξερα σε τι επίπεδο βρισκόντουσαν. Το ζάρι σίγουρα δεν με πήγαινε. Φατσικά σίγουρα θα έμοιαζα γκόμπλιν (προς το γουρουνοειδές φυσικά) με ορμές σάτυρου (μάλλον αυτό θα ήταν το βασικό skill ) και ανύπαρκτο εγκέφαλο (μάλλον δεδομένο για την storryteller )...

Γενικά απελπιστική κατάσταση, με τον απελπισμένο πια γραμματέα να απορεί πώς έμπλεξε...

Ευτυχώς το άλλο πρωί στην δουλειά είχα μια από τις πιο όμορφες συναντήσεις. Κοπέλα που σπουδάζει στην σχολή εμποροπλοιάρχων και με την οποία να συζητάω για την ποίηση του Καβαδία. Να μιλάω για τα ταξίδια, τα βιβλία, τους τόπους. Και να βλέπω μια ομορφιά που να ξεχειλίζει από τα μάτια αυτής της γυναίκας... Να εμπνέει ταξίδι...

Γιατί νομίζω ότι τελικά ένα βασικό ατού μας είναι να μην εκφράζουμε μιζέρια... Να μυρίζουμε όνειρα. Την οποία αυτή αντίθεση την ένιωσα μεταξύ αυτών των δύο ατόμων... Και με προβλημάτισε κι εμένα για το εκπέμπω ως άνθρωπος... Γιατί κι η κριτική που κάνουμε μερικές φορές θα πρέπει ,αν δεν την έχουμε κάνει πιο πριν έστω και μετά ,να την κάνουμε και στον καθρέπτη μας.

μπένι - γιωρίκας κι είχα μια σκασίλα...

πραγματικά μπένι και γιωρίκα δεν με ενδιαφέρει γιατί πήρατε λιγότερα κουκιά από ότι περιμένατε. όπως και εσάς δεν σας ενδιαφέρει το ότι υπάρχουν σοβαρότερα προβλήματα από το θέμα ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ* αυτή την περίοδο στην χώρα.

(*αυτό το ΣΟ στην μέση βέβαια κάποια στιγμή καταργήστε το. ούτε το τιμάτε, ούτε το πιστεύετε. τι το έχετε να σας παιδεύει; )

μέχρι τότε θα θεωρήσω πολύ σοβαρότερο θέμα την προσπάθεια ανθρώπων όπως του δημήτρη.

έχω άδικο;

ανύπαρκτοι πολίτες

Τελικά το λάδωμα των 3000 ευρώ έπιασε τον τόπο του. Ο λαός που τόσο εύκολα θυμώνει πήρε το καταπραϊντικό του και ξέχασε φυσικά. Βέβαια αν έχεις και την ευλογία της "δεξιάς του Κυρίου" πώς να τις χάσεις τις εκλογές;

Από την άλλη ρε γιωργάκη με τέτοιους συνεργάτες πώς να κερδίσεις τις εκλογές; πώς να σε εμπιστευτεί ο άλλος όταν οι ίδιοι σου οι "σύντροφοι" (;) όχι δεν πιστεύουν απλά σε εσένα αλλά σου σκάβουν και το λάκκο;

η αριστερά αμφότερη αυνανίζεται με την αύξηση των ποσοστών της μην βλέποντας ότι ο ραγιαδισμός και ο δικομματισμός νικήσαν και πάλι. γιατί το θέμα ήταν να μειωθούν και των δύο τα ποσοστά τόσο ώστε να μην μιλάμε για πεντακομματική βουλή αλλά για αρκετά περισσότερα κόμματα. να φανεί η δυσαρέσκεια.

αλλά ξεχνάμε. και ξεχνάμε εύκολα.

την επόμενη φορά που θα φωνάξουν για το ανύπαρκτο κράτος να σκεφτούν πρώτα για τους ανύπαρκους πολίτες... που πρώτα είναι πελάτες κι ύστερα πολίτες...

α ρε αθάνατη ελληνική ψυχή. πάντα ξεχνάς ότι αυτούς τους "ξεφτίλες" κάποιος άλλος "ξεφτίλας" τους έβγαλε και τους στήριξε... εσύ...

εικόνα σου είναι και το ξεχνάς.


α και κάτι για τις ειδήσεις της ΕΡΤ (ετ1 και ΝΕΤ)... τελευταία μου θυμίζουν ένα απόσπασμα από το θεατρικό έργο "το Μεγαλο μας Τσίρκο"
"
... και ο βασιλιάς έφαγε στα Φάρσαλα χαλβά..."


Ο στρατηγός άνεμος νίκησε κι εγώ ανησυχώ...

τέτοιος σκατόγερος θέλω να γίνω...

άμα γεράσω ποτέ.

τέτοιος σκατόγερος θέλω να γίνω...

;-)

το βίντεο είναι από το τραγούδι των Sigur Ros "Hoppipolla"

επιστολές

μην παίξεις με την φωτιά.

η φωτιά είναι αυτή που θα παίξει μαζί σου.

πάντα αυτή παίζει.

να το θυμάσαι...

<*>

πάει καιρός που το φως δεν με τυφλώνει
και δεν με ζαλίζει το σκοτάδι.
αίμα και φωτιά τρέφουν τα όνειρά μου.

αίμα και φωτιά.

<*>

όχι, μην ανησυχείς...
δεν πρόκειται να σε ξεχάσω.
δυστυχώς για σένα...

<*>

υπέροχη η μελωδία της μάσκας που σπα.
μην κλαις!
έχουμε τόσες που περιμένουν ευλαβικά να τις φορέσουμε

και να τις σπάσουμε φυσικά.
το ίδια ευλαβικά.
με τη σειρά τους.

τα παραπάνω δεν είναι ποιήματα.
είναι ακριβώς αυτό που λέω:
επιστολές

μετά από ένα γλυκό όνειρο...

πυρακτωμένος ( ή λαμπρός) ήλιος λέγεται το τραγούδι [Glósóli]

μην προσπαθήσετε να καταλάβετε τι λέει, είναι ισλανδικά.
το συγκρότημα λέγεται sigur ros* και την μετάφραση των στίχων θα την βρείτε εδώ.

μου θυμίζει πρωινό ξύπνημα...
πρωινό ξύπνημα μετά ένα γλυκό όνειρο...
ένα όμορφο όνειρο...

*το συγκρότημα μου το πρότεινε ο γιώργος
που έχει το high fidelity στο ναύπλιο
και τον ευχαριστώ πολύ για αυτό
το αναπάντεχο μουσικό διαμάντι
:-)

ταξιδευτές

έχεις φύγει ήδη από καιρό
κι ας μην το μαρτυρούν οι λέξεις.

δεν ξέρω ποιανού τα μάτια φταίνε.

φταίνε;

μιλώ σαν να μην έχω φύγει κι εγώ-
σαν να είμαι το λιμάνι, ο σταθμός.

όμως ταξιδιώτης είμαι κι εγώ
και στο ταξίδι δεν υπάρχει ενοχή.
(συνενοχή ίσως...)

έχουμε ξεκινήσει το λοιπόν
κι ας μην το μαρτυρούν οι λέξεις.

και δεν φοβάμαι μη δε σε ξανασυναντήσω.
όσο για αυτό;
είμαι σίγουρος...

(για το τι είμαι σίγουρος εξαρτάται καθαρά από τη ψυχολογία του άτυχου αναγνώστη :-p )