ασδφασδφα
"Pas moi qu'ai fait les voyages,C'est les voyages qui m'ont fait"
Bernard Lavilliers

Wednesday, April 23, 2008

πάσχα με λίγο brian :-)



Μια από τις αγαπημένες μου ταινίες και ένα από τα αγαπημένα μου θεατρικά -κινηματογραφικά τραγούδια.

Αφιερωμένο σε κάτι γλυκά ματάκια που έχουν κουραστεί πολύ, πολύ μα πάρα πολύ πολύ για να χαμογελάσουνε λίγο. ;-)
Είναι δύσκολα αλλά έχεις ανθρώπους που σε αγαπάνε. :-)


Εγώ θα βρίσκομαι στην πανέμορφη Σκιάθο. Θα προσπαθήσω να σας φέρω και εντυπώσεις από το κάστρο της Σκιάθου (την παλιά πόλη της Σκιάθου που βρίσκεται στα βόρεια του νησιού). (Σκιάθος στον κύβο)

Καλή σούβλα και ξεκούραση σε όλους :-)

Wednesday, April 9, 2008

δημοκρατικοί εκφραστές

Η ποιότητας της δημοκρατίας μας είναι θέμα που με απασχολεί ιδιαίτερα και κατεπέκταση το παρόν ιστολόγιο. Υπάρχουν δύο θέματα που ξεχώρισα που αν και φαινομενικά άσχετα , σχετίζονται άμεσα (πιστεύω) με τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την έννοια της δημοκρατίας, τον τρόπο που την διαχειριζόμαστε πολίτες και κυβερνόντες.

Στο πρώτο θέμα έχουμε την περίπτωση όπου πολίτης, γιος επιχειρηματία υποδεικνύει στις αστυνομικές δυνάμεις ποιους διαδηλωτές θα πρέπει να συλλάβουν. Το περιστατικό συνέβει στα Ιωάννινα όπου διαδηλωτές διαμαρτύρονταν για την παράνομη (όπως ισχυρίζονται) ιδιωτικοποίηση δημόσιας περιουσίας σε επιχειρηματία της περιοχής. Σημειώνω ότι όπως θα δείτε στο βίντεο ο νεαρός (να χαρώ εγώ νιάτα) υποδεικνύει στις αστυνομικές δυνάμες (ε ρε υπερασπιστές του νόμου που μας προσέχουν) διαδηλωτές που είχε μυνήσει τουλάχιστον 40 λεπτά πριν αυτοί εμφανιστούν στη διαδήλωση για γεγονότα σχετικά με την διαδήλωση. Από πότε οι αστυνομικές και δικαστικές αρχές παίρνουν εντολές από επιχειρηματίες για το πώς θα εφαρμοσθεί ο νόμος (ναι σε άλλο κράτος ζω εγώ, σε άλλο όνειρο);



Τα συμπεράσματα δικά σας.

Προσωπικά ήταν η πρώτη φορά που θα δικαιολογούσα λυντσάρισμα.

Για περισσότερες λεπτομέρειες σας παραπέμπω στο ιστολόγιο του γιώργου μαργαρίτη.

-/-

Το δεύτερο περιστατικό συνέβει στην Θεσσαλονίκη. Αναρχικοί (έτσι θέλουν να λέγονται) εισέβαλαν στο χώρο του πανεπιστημίου με κράνη κι έκαψαν την κάλπη και κάποιες αφίσες. Δεν είναι η πρώτη φορά που τραμπούκοι ντύνουν ιδεολογικά τις φασιστικές τους ενέργειες ως αναρχισμό. Το χουν κάνει και πιο παλιά κάνοντας ήρωα και βουλευτή τον Άδωνη Γεωργιάδη καίγοντάς του το βιβλιοπωλείο.

Περήφανα "παλικάρια" ως είναι , καθώς και περήφανοι anarchdredds που επιβάλλουν τον νόμο του "αναρχισμού", έβγαλαν και ανακοίνωση στο indymedia.

Μικρή λεπτομέρεια: οποιος κατακρίνει αυτή την πράξη κόβεται άμεσα το σχόλιό του από την Σ.Ο. του indymedia.

-?-

Αλήθεια ρε παιδιά , πριν καταλήξουμε πώς θα λέγονται οι γείτονες, δεν κοιτάμε να φτιάξουμε αυτή την ρημάδα την Ελληνική Δημοκρατία;

Sunday, April 6, 2008

Το η ελληνική έκδοση του Scientific American αναστέλει την λειτουργία της

Ήλπιζα να είναι πρωταπριλιάτικο αστείο όμως δεν είναι. Η προτελευταία παράγραφος των "προλεγόμενων" είναι ξεκάθαρη. Αντιγράφω: "...Και εξ αυτού υποχρεωνόμαστε πλέον να αναστείλουμε την ελληνική έκδοση του περιοδικού μας..."(*). Έστειλά ένα email ρωτώντας το κατά πόσο αυτό αληθεύει, μήπως είναι απλά ένα είδος "αστείου". Δυστυχώς η απάντηση δεν ήταν αρνητική. Κανένα αστείο... Έστω κρύο.

Δεν ξέρω ποια ήταν η σχέση σας με το Scientific American, η δική μου γνώμη ήταν ότι αποτελεί ή μάλλον αποτελούσε την πιο επιστημονική έκδοση περιοδικού που απευθυνόταν σε ένα πιο μαζικό κοινό. Κατάφερνε από την μια να εισάγει το απλό κόσμο στον κόσμο της επιστήμης και από την άλλη να ενημερώνει τους ίδιους τους επιστήμονες. Ο λόγος του απλός για τα επιστημονικά επίπεδα αλλά όχι απλοϊκός. Δεν υπήρχαν γενικότητες ενώ τα άρθρα δεν στηριζόντουσαν σε φήμες, υπήρχαν πηγές στο τέλος κάθε κυρίου άρθρου όπου σε παρέπεμπαν για περαιτέρω μελέτη (αυτό σε άλλο εντελώς επίπεδο μόνο στον Ιό της Κυριακής το έχω ξαναδει ).

Τον τελευταίο καιρό είχα αρχίσει να αποκτώ μια πιο σταθερή σχέση μαζί του αν και το είχα ανακαλύψει πριν δύο χρόνια. Και άλλαξε πολλά στον τρόπο με τον οποίο σκέφτομαι και λειτουργώ. Ακόμη και στον τρόπο που αντιμετωπίζω την δουλειά μου.

Στεναχωριέμαι και πικραίνομαι που μια τέτοια έκδοση δεν μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει στην ελληνική αγορά. Ελπίζω η αναστολή να μην κρατήσει πολύ. Στην φτωχή ελληνική πραγματικότητα η ύπαρξη του επιστημονικού λόγου και σκέψης λείπουν (σε αντίθεση με τα επιστημονικοφανή).

(*)ελληνική έκδοση Scientific American τεύχος Απριλίου 2008 σελίδα 7

Sunday, March 30, 2008

φίλε μου

καλέ μου φίλε

με ρώτησες αν είμαι καλά. η ειλικρινής απάντηση θα ταν μονολεκτική. σκατά. επειδή όμως θα διαβάζεις το γράμμα πρωινιάτικα οφείλω να την ευπρεπίσω. οπότε θα ομολογήσω ότι απλά είναι χάλια. κάτι φαίνεται στο φως αλλά χάλια.

όχι δεν έχω απογοητευτεί. αντίθετα το προσπαθώ. κουτσοχαμογελώ. προσπαθώ να βρω λύσεις. πάντα υπάρχουν. ξέρω ότι αν σταματήσω τώρα απλά θα γίνουν χειρότερα. οπότε μάλλον δεν μπορούσα να πω ότι το χάλια είναι απόλυτο. έχει και λίγο φως μέσα του.

ίσως φίλε να ναι και η άνοιξη. μεγάλο πράμα. εκεί που δεν το περιμένεις ντουουπ οδοστρωτήρας. ξέρω σε χω πρήξει με αυτά. κάθε λίγο και λιγάκι κάποιο καινούριο λουλουδάκι (είδες σου κανα και ρίμα) όμως είναι αρκετά διαφορετικά αυτή τη φορά, ίσως και πολύ. μήπως να το πω ριζοσπαστικά; μόνο από την σταθερότητά μου στις διαβαθμίσεις... καταλαβαίνεις.

είναι ζωντανό χαμόγελο. ακόμη κι αν καίγεσαι μέσα σου δεν μπορείς να μην γελάς. είναι περίεργο αυτό φίλε μου. είναι ένα ζωντανό χαμόγελο αυτό το κορίτσι.

όμως δεν μπορώ να πω περισσότερα. μας ακούν φίλε μου σσσσ.

με προβληματίζει και η δουλειά. να. σε λίγο καιρό (να δούμε πόσο κοντά είναι αυτό το σε λίγο) θα πρέπει να φανταρέψω. κι όχι δεν με πιάνει αγωνία για την περίοδο αυτή. με πιάνει για την δουλειά, να βρω να κάνω κάτι μέχρι τότε. η πτυχιακή δεν μας άφησε τέτοια περιθώρια. και το μετά φίλε μου. αυτό κι αν με αγχώνει.
άργησα. άργησα πολύ.

αυτά τα δικά μου φίλε μου και περιμένω και τα δικά σου νέα. πώς περνάς; τι κάνεις ; τι σε προβληματίζει και σένα; να σε ακούσω.


ο φίλος σου

Saturday, March 22, 2008

διάλειμμα για επίκαιρα και διαστημικά

Την Τετάρτη 19 του μηνός "έφυγε" ο συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας Sir Arthur Charles Clarke. Γνωστός από το έργο του "2001: Η οδύσσεια του διαστήματος" όπου μεταφέρθηκε από τον Stanley Kubrick στον κινηματογράφο ο Arthur Clarke και όπου ουσιαστικά έγινε πιο γνωστός στο ευρύ κοινό , ο Arthur Clarke υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας(*). Όντας γνώστης του αντικειμένου (υπήρξε ο πρώτος που πρότεινε την χρήση δορυφόρων στις τηλεπικοινωνίες) πραγματεύτηκε την εξέλιξη της τεχνολογίας καθώς και την σχέση που θα αποκτούσε ο άνθρωπος με αυτήν.

Στα 90 του γενέθλια από το σπίτι του στην Sri Lanka o Arthur Clarke δημοσίευσε βίντεο σχετικά με την πορεία της ανθρωπότητας μέχρι τώρα καθώς και για το μέλλον που έρχεται.
Με μεστό λόγο , χωρίς υπερβολές μηδενισμού ή υπεραισιοδοξίας μας τόνισε τα σημεία που πρέπει να προσέξουμε αλλά καθώς και τις δυνατότητες που μας δίνονται να εξελιχθούμε περισσότερο.


Στο βίντεο θα ακούσατε να αναφέρεται σε διαπλανητικά ταξίδια. Σας φαίνεται (και λογικό) κάτι πολύ μακρινό. Όμως ήδη από τον Σεπτέμβρη που μας πέρασε η Google προσφέρει στην εταιρεία που θα καταφέρει να φτιάξει διαστημικό σκάφος που θα προσεδαφιζόταν στην Σελήνη το ποσό των 30 εκατομμυρίων δολαρίων. Πέρα από το ποσό που είναι αρκετά υψηλό ο πιο υποψιασμένος βλέπει ότι η εποχή του διαστήματος ίσως να μην είναι και τόσο μακρυά και ότι ανοίγονται νέοι ορίζονται για την πορεία της ανθρωπότητας.

Από την άλλη και με αφορμή αφιέρωμα του περιοδικού Scientific American στο τεύχος Φεβρουαρίου, μαθαίνουμε ότι στην κεντρική Ευρώπη πρόκειται να πραγματοποιηθεί πείραμα στον επιταχυντή LHC σχετικά με την σωματιδιακή φύση του σύμπαντος. Πιο συγκεκριμένα θα επιδιωχθεί να εξηγηθεί η φύση της λεγόμενης σκοτεινής ύλης πράγμα που πρόκειται να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε την σωματιδιακή φυσική ως σήμερα (πιθανόν να εξηγηθεί και η φύση της ενέργειας όπως ευελπιστούν οι επιστήμονες).

Γενικά αγνοώντας τις κασάνδρες που περιμένουν την καταστροφή νομίζω ότι ζούμε σε μια πολύ ενδιαφέρουσα εποχή γεμάτη με νέες προκλίσεις και προβλήματα να επιλυθούν. Προβλήματα πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν, όμως η απαξίωση της όποιας εξέλιξης απλά οδηγεί προς τα πίσω. Από την άλλη τα προβλήματα δεν πρέπει να αγνοηθούν αλλά όσο γίνεται να αντιμετωπιστούν δυναμικά.

(*)Για όσους δεν έχουν διαβάσει κάποιο από τα έργα του σας προτείνω το απόσπασμα που έχει ο μιχάλης στο blog του τόσο σε πρωτότυπο όσο και μεταφρασμένο.


Αναφορές από τις εξής πηγές:
1)RAM τεύχος 220
2)Scientific American ελληνική έκδοση τεύχος Φεβρουαρίου έτους 2008

Tuesday, March 18, 2008

Τα πρώτα σκιρτήσματα

Ξεκινά στην εφηβεία συνήθως. Είναι τότε που δεν υπάρχει κανένα τόσο υπέροχο πλάσμα στον κόσμο κι αν ναι όχι τόσο θεϊκό, τόσο όμορφα πλασμένο που να κάνει τα πόδια σου να χάνουν το έδαφος από κάτω τους. Τα βράδια ξενυχτάς με την χαρακτηριστική ανάσα της ατμομηχανής (αχχχχχχχχ και βαχχχχχ). Μόνο μια ματιά σε κάνει να βρίσκεσαι σε χοροχρονικό κενό, ένα φιλί σε ονειρικό κόσμο, παραδεισένιο. Τότε που όλα σου φαντάζουν όμορφα (εφόσον υπάρχει ανταπόκριση) ή κόλαση (για το αντίθετο). Τότε που ανακαλύπτεις χάδι το χάδι, φιλί το φιλί ένα άλλο σώμα και ψυχή.

Σε αυτού του είδους τον έρωτα ή και σε αυτό το στάδιο του έρωτα αναφέρονται το παρακάτω ποιητικό απόσπασμα καθώς και οι τίτλοι τραγουδιών ή μουσικών κομματιών.

ιιι

[...]

Ακουστά σ’έχουν τα κύματα
Πώς χαϊδεύεις, πως φιλάς
Πώς λες ψιθυριστά το «τι» και το «ε»
Τριγύρω στο λαιμό στον όρμο
Πάντα εμείς το φως κι η σκιά

[...]

Που πια δεν έχω τίποτε άλλο
Μες στους τέσσερις τοίχους, το ταβάνι, το πάτωμα
Να φωνάξω από σένα και να με χτυπά η φωνή μου
Να μυρίζω από σένα και ν’αγριεύουν οι άνθρωποι
Επειδή το αδοκίμαστο και το απ’ αλλού φερμένο
Δεν τ’ αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ’ ακούς
Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν αγάπη μου

Να μιλώ για σένα και για μένα

[...](*)


moonlight sonata – ludwig van beethoven

τα λιανοτράγουδα – μάνος χατζιδάκις

καίγομαι και σιγολιώνω (δημοτικό) – δημήτρης υφαντής

ερωτικό – ελευθερία αρβανιτάκη

πόσο σε θέλω - τερμίτες

πάρε με – βασίλης παπακωνσταντίνου

φλασάκι – σάκης μπουλάς

λουλούδι του δάσους - apurimac

να μ´αγαπάς – παύλος σιδηρόπουλος

σ’ ακολουθώ – μάνος λοΐζος

ερωτευμένοι σχιζοφρενείς – τρύπες

η αγάπη ορμάει μπροστά – γιάννης αγγελάκας και οι επισκέπτες

everybody needs somebody – blues brothers

send me an angel - scorpions

wicked game – chris isaak

give it to me – michael jackson

loosing my religion - r.e.m.

hard sun - eddie vedder

και without blame – ismael lo / marianne faithful


είμαστε στην αρχή ακόμη μέχρι να αρχίζει να ζεσταίνει η φλόγα... μετά θα δούμε αν θα γίνει πυρκαγιά ;-)


Θα ακολουθήσουν κι άλλα αφιερώματα σε άλλα στάδια ή άλλου είδους έρωτα. Η επιλογή δεν έγινε και δεν θα γίνει με μοναδικό παράγοντα το αν συγκαταλέγονται στα ερωτικά τραγούδια ή μουσικές αλλά και στο αν μπορούν να εκφράσουν ή να «ντύσουν» αυτόν ή τις όποιες καταστάσεις δημιουργούνται εξαιτίας του. Αφορμή για αυτό το αφιέρωμα αποτέλεσε η πρόσκληση του αγαπητού samael.


Ανάλογα με το στάδιο του έρωτα θα κάνω και αντίστοιχη πάσα σε άλλον blogger.


Κάνω πάσα το λοιπόν στις just living και φανούλα :-)



(*)απόσπασμα από την ποιητική συλλογή "το μονόγραμμα" του οδυσσέα ελύτη

Wednesday, March 12, 2008

Απόμαχοι ξενυχτιών

Παρόλα τα πολλαπλά ξενύχτια και τις καταχρήσεις (τόσο αλκοόλ απορώ πώς δεν με έκανε μόνιμο τροφιμο ομάδας απεξάρτησης) δεν μπορώ να πω ότι χόρτασα και τόσο το ξεφάντωμα. Άντεχα κι άλλο και τώρα θα αρχίζουν να σοβαρεύουν όλοι. Τέσπα ο καιρός ανοίγει. Ήδη τα πρώτα δελφινάκια έχουν αρχίσει τα μπανάκια τους και πρέπει να αρχίσουμε να συμμαζεύουμε τις μπάκες και από τα ξενύχτια μόνο ο χορός ενδίκνυται στα πλαίσια των υγειϊνών συνηθειών.

Δεν πέταξα δυστυχώς χαρταετό παρότι ήθελα (δεν πα να με λένε ανώριμο εμένα μου αρέσει). Βασικά για μένα είναι κι αφορμή για εκδρομή. Αλλά στην εποχή των σοβαροφανών μην μιλάτε για γέλιο.

Για όσους θυμούνται πέρσι τέτοια εποχή είχα γράψει ένα κείμενο για τους χαρταετούς.
Ε τον γιγάντιο αυτό χαρταετό τον εντόπισα στο παρακάτω βίντεο όπου τελικά διαπιστώνουμε ότι δεν πέταξε αλλά προσέξτε πόσοι άνθρωποι προσπαθούν να τον "σηκώσουν".

Δεν είναι εκπληκτικό;

Τέσπα η επομένη μας βρίσκει να καταναλώνουμε νηστίσιμες λειχουδιές. Προσωπικά τα όσπρια και τα λαχανικά μου αρέσουν πολύ οπότε κανένα πρόβλημα.

Κάτι επίσης όμορφο πέρα από τις μιζέριες των σκουπιδιών (που πράγματι είναι μεγάλο πρόβλημα) καθώς και των διακοπών του ρεύματος (Αθηναίοι μην φωνάσκετε τόσο. Στην επαρχία μαθαίνω είναι το ζόρι (3-5 ώρες) όχι στην μία ώρα διακοπής εδώ).

Κάτι όμορφο το λοιπόν πέρα από τους μασκαράδες είναι και τα δέντρα όπως οι αμυγδαλιές που σε όποιο σημείο της Αθήνας ή του Πειραιά έχω εντοπίσει , έχουν ανθοφορήσει , γεμίζοντας χρώμα και ομορφιές μυρωδιές γύρω τους.

Καλή άνοιξη (νομίζω ότι τώρα άρχισε ουσιαστικά) και καλή σας μέρα.

Χαμογελάτε και μην μιζεριάζετε
Κάνει τους άλλους να ανησυχούν :-)

αυτό το post αποτελεί και την πρώτη προσπάθεια χρησιμοποίησης των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του flock
Blogged with the Flock Browser