νυχτερινή επιστολή

μάτια
που ντροπαλά μου δείχνουν
τα χείλη σου...

πώς μπορώ να τα ξεχάσω;


*

όνειρα γλυκά
κι όλα θα πάνε καλά

λίγο τρεξιματάκι;

όταν κατεβαίνω κέντρο ακούω αυτό το τραγούδι για να "φορτώσω".
και αρχίζω να τρέχω, να τρέχω, να τρέχω, να τρέχω, να τρέχω, να τρέχω.....


για την εθνική και τρέξιμο προτείνω το παρακάτω...
αρκεί φυσικά να μην υπάρχει μποτιλιάρισμα .
κάποιοι λένε να μην υπήρχαν λακούβες , μπάτσοι και διόδια επίσης αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα.

μιζέρια ή ταξίδι;

Ο μήνας κοντεύει να τελειώσει. Σε λίγο θα ξεκινήσουν και οι εγγραφές. Μέχρι το τέλος του χρόνου (βασικά αρκετά πιο πριν) θα έχει παραδοθεί και η πτυχιακή. Στο τέλος αυτού του μήνα σταματάω και την δουλειά, οπότε περισσότερος ελεύθερος χρόνος. Όχι ότι δεν μου αρέσει να δουλεύω απλά αυτή τη στιγμή η δουλειά μου επικεντρώνεται αλλού.

Σε αυτές τις εκλογές ήμουν γραμματέας. Η διαδικασία είναι απλή. Μία απλή αίτηση στο πρωτοδικίο με ονοματεπώνυμο και τηλέφωνο και μετά περιμένεις να σε καλέσουν. Φυσικά η όλη δουλειά δεν είναι εθελοντική (πληρώνεσαι).
Σε αυτές τις εκλογές διαπίστωσα ότι τελικά δεν έχει και τόση σημασία το επάγγελμα ενός ανθρώπου σε σχέση με το επίπεδό του. Επίσης διαπίστωσα το πόσο απελπισμένα άτομα είναι οι δικηγορίνες. Γιατί δείχνει απελπισία να βγαίνεις με τον γραμματέα ,μετά την καταμέτρηση, για φαΐ και συ να του αναλύεις για το πόσο απελπιστικά γουρούνια είναι οι Έλληνες άνδρες οι οποίοι παρατούν τις υπέροχες οικογένειές τους για τα μάτια μιας Ρωσίδας που τους θέλει μόνο για τα λεφτά τους.

-Εσύ θα το κανες; με ρώτησε με ύφος άγριου δικαστή.
-Χμ με Ρωσίδα όχι. Με Σουηδέζα σίγουρα.
-Και θα διέλυες την οικογένειά σου;
-Όχι φυσικά. Θα τα είχα παράλληλα! απάντησα κι εγώ απελπισμένος για το αδιέξοδο της συζήτησης.

Φυσικά άκουσα τα εξ αμάξης για το ότι είμαι κι εγώ γουρούνι (να πω την αλήθεια δεν με χαλάει να με παρομοιάζουν με αυτό το ζωντανό), ότι βλέπω τις γυναίκες ως σκεύη ηδονής, ότι εγώ φταίω που έχει διαλυθεί ο θεσμός της οικογένειας...

Το ότι μιλούσαμε υποθετικά αυτό βέβαια δεν είχε καμία σημασία, μια και η "απελπισμένη" (ίσως και δυστυχισμένη) είχε προδικάσει τον ένοχο. Η όλη κουβέντα μου έμοιαζε με το φαρουεστικό γνωμικό "πρώτα κρεμάμε , μετά δικάζουμε".

Το όλο σκηνικό έδεσε όταν η δικαστική απόφαση εκδόθηκε με βάση τους αστρολογικούς συνδυασμούς. (Μα αφού είσαι καρκίνος.... Α πες το ότι έχεις ωροσκόπο δίδυμο τώρα εξηγείται το αλλοπρόσαλλο της σεξουαλικής συμπεριφοράς σου).

Να πω την αλήθεια μου θύμισε λίγο rpg, με την απελπισμένη σε ρόλο storyteller. Τα skills μου δυστυχώς δεν ήξερα σε τι επίπεδο βρισκόντουσαν. Το ζάρι σίγουρα δεν με πήγαινε. Φατσικά σίγουρα θα έμοιαζα γκόμπλιν (προς το γουρουνοειδές φυσικά) με ορμές σάτυρου (μάλλον αυτό θα ήταν το βασικό skill ) και ανύπαρκτο εγκέφαλο (μάλλον δεδομένο για την storryteller )...

Γενικά απελπιστική κατάσταση, με τον απελπισμένο πια γραμματέα να απορεί πώς έμπλεξε...

Ευτυχώς το άλλο πρωί στην δουλειά είχα μια από τις πιο όμορφες συναντήσεις. Κοπέλα που σπουδάζει στην σχολή εμποροπλοιάρχων και με την οποία να συζητάω για την ποίηση του Καβαδία. Να μιλάω για τα ταξίδια, τα βιβλία, τους τόπους. Και να βλέπω μια ομορφιά που να ξεχειλίζει από τα μάτια αυτής της γυναίκας... Να εμπνέει ταξίδι...

Γιατί νομίζω ότι τελικά ένα βασικό ατού μας είναι να μην εκφράζουμε μιζέρια... Να μυρίζουμε όνειρα. Την οποία αυτή αντίθεση την ένιωσα μεταξύ αυτών των δύο ατόμων... Και με προβλημάτισε κι εμένα για το εκπέμπω ως άνθρωπος... Γιατί κι η κριτική που κάνουμε μερικές φορές θα πρέπει ,αν δεν την έχουμε κάνει πιο πριν έστω και μετά ,να την κάνουμε και στον καθρέπτη μας.

δίευρο από την Ασία

έχει το ίδιο μέγεθος και παρόμοια σχέδια με το διεύρο. μόνο με προσεχτική ματιά μπορεί να τα ξεχωρίσει κανείς. δεν ξέρω που μου το δώσανε. ίσως στο super market. πάντως να το έχετε υπόψη γιατί 2 ευρώ είναι 2 ευρώ.




το ότι την πάτησα εγώ δεν σημαίνει ότι το ίδιο θα πρέπει να το πάθετε κι εσείς

μπένι - γιωρίκας κι είχα μια σκασίλα...

πραγματικά μπένι και γιωρίκα δεν με ενδιαφέρει γιατί πήρατε λιγότερα κουκιά από ότι περιμένατε. όπως και εσάς δεν σας ενδιαφέρει το ότι υπάρχουν σοβαρότερα προβλήματα από το θέμα ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ* αυτή την περίοδο στην χώρα.

(*αυτό το ΣΟ στην μέση βέβαια κάποια στιγμή καταργήστε το. ούτε το τιμάτε, ούτε το πιστεύετε. τι το έχετε να σας παιδεύει; )

μέχρι τότε θα θεωρήσω πολύ σοβαρότερο θέμα την προσπάθεια ανθρώπων όπως του δημήτρη.

έχω άδικο;

ανύπαρκτοι πολίτες

Τελικά το λάδωμα των 3000 ευρώ έπιασε τον τόπο του. Ο λαός που τόσο εύκολα θυμώνει πήρε το καταπραϊντικό του και ξέχασε φυσικά. Βέβαια αν έχεις και την ευλογία της "δεξιάς του Κυρίου" πώς να τις χάσεις τις εκλογές;

Από την άλλη ρε γιωργάκη με τέτοιους συνεργάτες πώς να κερδίσεις τις εκλογές; πώς να σε εμπιστευτεί ο άλλος όταν οι ίδιοι σου οι "σύντροφοι" (;) όχι δεν πιστεύουν απλά σε εσένα αλλά σου σκάβουν και το λάκκο;

η αριστερά αμφότερη αυνανίζεται με την αύξηση των ποσοστών της μην βλέποντας ότι ο ραγιαδισμός και ο δικομματισμός νικήσαν και πάλι. γιατί το θέμα ήταν να μειωθούν και των δύο τα ποσοστά τόσο ώστε να μην μιλάμε για πεντακομματική βουλή αλλά για αρκετά περισσότερα κόμματα. να φανεί η δυσαρέσκεια.

αλλά ξεχνάμε. και ξεχνάμε εύκολα.

την επόμενη φορά που θα φωνάξουν για το ανύπαρκτο κράτος να σκεφτούν πρώτα για τους ανύπαρκους πολίτες... που πρώτα είναι πελάτες κι ύστερα πολίτες...

α ρε αθάνατη ελληνική ψυχή. πάντα ξεχνάς ότι αυτούς τους "ξεφτίλες" κάποιος άλλος "ξεφτίλας" τους έβγαλε και τους στήριξε... εσύ...

εικόνα σου είναι και το ξεχνάς.


α και κάτι για τις ειδήσεις της ΕΡΤ (ετ1 και ΝΕΤ)... τελευταία μου θυμίζουν ένα απόσπασμα από το θεατρικό έργο "το Μεγαλο μας Τσίρκο"
"
... και ο βασιλιάς έφαγε στα Φάρσαλα χαλβά..."


Ο στρατηγός άνεμος νίκησε κι εγώ ανησυχώ...

α ρε ζωίτσα

συγκλονιστική η δήλωση της ζωίτσας λάσκαρης:

"εγώ δεν δουλεύω 8ωρο. οι ηθοποιοί μου στο θέατρο δεν έχουν 8ωρο. γιατί αλλιώς θα χαθεί το μεράκι. ο άλλος θα γίνει τεμπέλης."


σύμφωνα με την κυρία ζωίτσα λάσκαρη το να δουλεύεις είναι θέμα που εξαρτάται από το μεράκι σου κι όχι από ανάγκη (βιοποριστικούς λόγους). φυσικά η "κυρία" λάσκαρη ξεχνάει ότι μεγάλο μέρος των εργαζομένων έχει ξεχάσει το 8ωρο και δουλεύει 10ωρα και 12ωρα και μάλιστα ανασφάλιστα.

αλλά όχι.
το να δουλεύεις εξαρτάται από το μεράκι σου.
και φυσικά το να θες να αμείβεσαι για αυτό που παράγεις είναι παράλογο.
γιατί;
γιατί είναι μεράκι φυσικά...