καταλήψεις οέο;

Πολλά συζητώνται τελευταία για πιθανές γενικευμένες καταλήψεις στα Ιδρύματα με αφορμή τις Πρυτανικές εκλογές. Θα πουν πολλοί για ποιο λόγο να κλείσουν οι σχολές με αφορμή ένα τέτοιο ζήτημα. Η αιτιολόγηση είναι ότι εφόσον πραγματοποιηθούν οι Εκλογές θα αρχίσει να εφαρμόζεται σταδιακά ο νόμος πλαίσιο. Είναι όμως αυτός λόγος για να κλείσουν οι σχολές; Και μάλιστα για μια εκλογική διαδικασία που παρότι σημαντική έχει περάσει απαρατήρητη από το σύνολο των Ιδρυμάτων; Προσωπικά θα πω ότι διαφωνώ. Όχι δεν αποτελεί λόγος και μάλιστα για μία παράμετρος που δεν ήταν αρνητική παρότι κι όχι πλήρως σωστή (αφήνεται να εννοηθεί ότι τα μέλη της Πρυτανείας ψηφίζονται από το σύνολο των φοιτητών ενώ η δυναμική του ποσοστού των φοιτητικών/σπουδαστικών ψήφων δεν είναι τόσο καίρια στην εκλογή). Οι τσαμπουκάδες με το κάψιμο ψηφοδελτίων και καλπών σε μία δημοκρατική διαδικασία αποτελεί είδος οποιαδήποτε απόχρωσης τρομοκρατίας.

Από την άλλη έχουμε έναν υπουργό εξαρχής απόλυτο και επιθετικό (και λαϊκιστή θα πρόσθετα έχοντας υπόψη την περίπτωση με την απόσυρση του βιβλίου της Ιστορίας καθώς και των "εντέρων"). Το να δηλώνεις ότι θα φέρεις σοκ στην πανεπιστημιακή και εκπαιδευτική κοινότητα απλά δημιουργώντας ιδιωτικά πανεπιστήμια (αλήθεια με τι κριτήρια; τα ίδια με αυτά της "ελεύθερης" ιδιωτικής; ). Χωρίς να κοιτάς πώς πραγματικά θα αλλάξει το τοπίο στην εκπαίδευτική πολιτική του κράτους μας, με πραγματικούς σχεδιασμούς, μακροχρόνιους κι όχι "πυροτεχνήματα" τα οποία δημιουργούν το έδαφος για πλιάτσικα. Με μια παιδεία που ουσιαστικά εδώ και πολλά χρόνια υποχρηματοδοτείται και χρησιμοποιείται ως parking συσσώρευσης ανέργων είναι το λιγότερο αστείο να το παίζεις και τζαμπουκάς.

Νιώθω ότι απλά αυτή τη στιγμή στην εκπαιδευτική κοινότητα και στο υπουργείο βρίσκονται τα λάθος άτομα. Ακραία άτομα που δεν έχουν σκοπό την ίαση της κατάστασης στην παιδεία αλλά την εκμεταλεύσή της για δικά τους οφέλη. Οι μεν παρατάξεις ουσιαστικά εκτός με το αρνούνται θα πρέπει να προτείνουν και κάτι διαφορετικό και με βάσεις. Η άρνηση απλά διαιωνίζει ένα δυσκίνητο και πεθαμένο τοπίο του οποίου την ύπαρξη εκμεταλεύονται πολλές από αυτές. Ο δε υπουργός ας μην βιάζεται να βολέψει τις φιλικά προσκείμενες σε αυτόν ιδιωτικές σχολές. Η δημόσια εκπαίδευση έχει δυναμικό που μπορεί να παράγει το οποίο όμως χαραμίζεται στους κυκεώνες της γραφειοκρατίας και της ελλειπής μηχανοργάνωσης,καθώς και της μη ύπαρξης αξιοκρατίας. Ο υποβιβασμός της από ένα υπουργό στην αθώα εκδοχή της απλά δείχνει ανευθυνότητα, στην πιο ακραία της δείχνει ότι ετοιμάζει πλιάτσικο (την στιγμή μάλιστα που οι κυρίαρχη παράταξη είναι μέρος του κομματικού μηχανισμού της κυβέρνησης και συνυπεύθυνη αυτής της κατάστασης που κυριαρχεί στα ιδρύματα)

Δεν είναι κακό να υπάρχει ιδιωτική εκπαίδευση αλλά φυσικά με κάποια κριτίρια. Προσωπικά φοβάμαι ότι απλά θα δημιουργηθούν καινούριες κλίκες διότη η ύπαρξη μίας πραγματικά ελεύθερης εκπαίδευσης προϋποθέτει μια ελεύθερη οικονομία (όσο και να φαίνεται περίεργο συσχετίζονται). Η ελληνική οικονομία ουσιαστικά ελέγχεται από κλειστές οικονομικές και επαγγελματικές ομάδες. Η όποια πρωτοπορία πολλές φορές καταπολεμείται.
Είναι κοινό μυστικό ότι για να πιάσεις δουλειά ,είτε πρόκειται σε ιδιωτικό είτε σε δημόσιο τομέα ,χρειάζεσαι γνωστό. Έχοντας υπόψη το παραπάνω καθώς είμαι επιφυλακτικός στην ύπαρξη ιδιωτικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων κυρίως ως προς την αξιοπιστία τους. Όχι γιατί ένα ιδιωτικό πανεπιστήμιο δεν μπορεί να είναι αξιόπιστο αλλά γιατί η δομή της κοινωνίας μας είναι τέτοια που δεν το επιτρέπει. Δεν είναι το ιδιωτικό που μας λείπει γιατί αν ήταν έτσι τα ιδιωτικά σχολεία δεν είναι απαραίτητα πρωτοπόρα όπως και τα ΙΕΚ αντίστοιχα. Μπορεί να είναι το ίδιο και χειρότερα μπουρδέλα από τα δημόσια. Ενώ ένα δημόσιο να είναι καλυτερο και λόγω του ότι δεν έχει το αντίστοιχο image ή χρηματοδότηση να υποτιμάται.

Συμπερασματικά καταλήγω στο ότι(sic) έχει να χάσει η παιδεία από όλη αυτή την κατάσταση. Όχι γιατί με αγώνες δεν πραγματοποιείται τίποτα ή γιατί δεν χρειάζονται άνθρωποι με πυγμή. Αλλά γιατί τα άτομα που ασχολούνται και δημιουργούν αυτή την κατάσταση δεν έχουν ως στόχο την παιδεία αλλά την επιβολή καταστάσεων και απόψεων, και είναι και οι δύο εξίσου επικίνδυνοι.

Φυσικά δεν μπορώ να λύσω το πρόβλημα της εκπαίδευσης μέσα σε ένα post (ούτε σε ολόκληρο blog). Το παρόν post κυρίως αποτελεί ένα συνονθύλευμα προβληματισμών και σκέψεων γύρω από την παρούσα κατάσταση στην παιδεία.

Διασχίζοντας την μαινόμενη ερωτοσφίζουσα Αθήνα

Αγαπητοί μου φίλοι. Συγνώμη για τις καθυστερημένες απαντήσεις και αναρτήσεις. Έχω ένα deadline που τρέχει πάνω από το κεφάλι μου ξαφνικά και πρέπει να το προλάβω. Οπότε που καιρός για blogging. Είναι που υποσχέθηκα και στην Σοφία αναλυτικότατο ρεπορτάζ για την Σκιάθο και αγχώθηκα περισσότερο, γιατί όπως λέει και η παροιμία "μη τάξεις...". Τροποποιώ την υπόσχεσή μου Σοφία μιας και αναλυτική δεν ξέρω, πάντως ανάρτηση σχετική θα υπάρξει.

Έχω χαθεί αγαπητοί και ειλικρινά νιώθω να ζω κάποιες καταστάσεις έντονης παράνοιας μια και αναγκάζομαι να διασχίζω την Αθήνα μας , καθώς και να έρχομαι σε επαφή με τις διάφορες υπηρεσίες της και φυσικά τους συμπολίτες μας. Ειλικρινά κάπου μου είχαν λείψει όλα αυτά. Και κάπου μου ψιλοαρέσουν. Έχει την πλακα της κι όλο αυτό το θέμα. Γιατί ναι προτιμώ να βλέπω το αστείο της όλης φάσης γιατί αλλιώς πολύ μαύρο βλέπεται.

Ένα θα σας πω για να με καταλάβετε. Αναζητούσα επί δύο ώρες μία βιβλιοθήκη που όλοι την ήξεραν αλλά και δεν ξέρανε για να μάθω τελικά ότι μόνο στα χαρτιά υπάρχει και μόνο στο διαδίκτυο υφίσταται. Διέσχισα διαδρόμους και στενά και μόνο γριές μάγισσες δεν βρήκα να μου δώσουνε χρησμό, ευχή, κάτι τέλος πάντων. Το μόνο καλό ήταν ότι ήμουν σε νεανικό χώρο οπότε νεανικές, φρέσκες, δροσερές υπάρξεις μου έδιναν πληροφορίες (Ναι είμαι σεξιστής όπως καταλάβατε. Μόνο γκόμενες ρωτουσα :-p ). Γιατί όπως και να το κάνεις , μπορεί να πάρεις λάθος πληροφορία αλλά τουλάχιστον θα σου χει φτιάξει η μέρα.

Είπαμε Μάιος. Ο μήνας που ζευγαρώνουν τα γαϊδούρια. :-)

Που λέτε τρέχω ο άμηρος. Μία Ζωγράφου, την άλλη Μενίδι, μετά Αμπελόκηπους, επιστρέφω Πειραιά, ρίχνω και μια στροφή κι από Αιγάλεω city. Μου πρότειναν να περάσω κι από Πάτρα αλλά αρνούμαι. Είπαμε. Εντός λεκανοπεδίου. Να μου λείπει η Αθηνών - Πατρών.
Τρέχω με αυτοκίνητο, ΜΜΜ και πόδια (κάνω εξάσκηση για το φανταριλίκι). Μαθαίνω πια δρομολόγια διαδρομές. Αν θελήσετε ξενάγηση με ΜΜΜ ή ΙΧ που να χει γνώσεις "κίτρινης" φυλής εδώ. Κοντεύω να μάθω τους ελεγκτές και τους τροχονόμους (όλο στα άχαρα κάντουρες βάζουν , παλιά είχε και κάνα γκομενάκι να στανιάρει το μάτι μας πρωινιάτικα).

Οπότε εφόσον ο λόγος για τρέξιμο ας βάλουμε και λίγο prodigy για ρυθμό. Καλή σας ημέρα :-)

πάσχα με λίγο brian :-)

Μια από τις αγαπημένες μου ταινίες και ένα από τα αγαπημένα μου θεατρικά -κινηματογραφικά τραγούδια.

Αφιερωμένο σε κάτι γλυκά ματάκια που έχουν κουραστεί πολύ, πολύ μα πάρα πολύ πολύ για να χαμογελάσουνε λίγο. ;-)
Είναι δύσκολα αλλά έχεις ανθρώπους που σε αγαπάνε. :-)


Εγώ θα βρίσκομαι στην πανέμορφη Σκιάθο. Θα προσπαθήσω να σας φέρω και εντυπώσεις από το κάστρο της Σκιάθου (την παλιά πόλη της Σκιάθου που βρίσκεται στα βόρεια του νησιού). (Σκιάθος στον κύβο)

Καλή σούβλα και ξεκούραση σε όλους :-)

δημοκρατικοί εκφραστές

Η ποιότητας της δημοκρατίας μας είναι θέμα που με απασχολεί ιδιαίτερα και κατεπέκταση το παρόν ιστολόγιο. Υπάρχουν δύο θέματα που ξεχώρισα που αν και φαινομενικά άσχετα , σχετίζονται άμεσα (πιστεύω) με τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την έννοια της δημοκρατίας, τον τρόπο που την διαχειριζόμαστε πολίτες και κυβερνόντες.

Στο πρώτο θέμα έχουμε την περίπτωση όπου πολίτης, γιος επιχειρηματία υποδεικνύει στις αστυνομικές δυνάμεις ποιους διαδηλωτές θα πρέπει να συλλάβουν. Το περιστατικό συνέβει στα Ιωάννινα όπου διαδηλωτές διαμαρτύρονταν για την παράνομη (όπως ισχυρίζονται) ιδιωτικοποίηση δημόσιας περιουσίας σε επιχειρηματία της περιοχής. Σημειώνω ότι όπως θα δείτε στο βίντεο ο νεαρός (να χαρώ εγώ νιάτα) υποδεικνύει στις αστυνομικές δυνάμες (ε ρε υπερασπιστές του νόμου που μας προσέχουν) διαδηλωτές που είχε μυνήσει τουλάχιστον 40 λεπτά πριν αυτοί εμφανιστούν στη διαδήλωση για γεγονότα σχετικά με την διαδήλωση. Από πότε οι αστυνομικές και δικαστικές αρχές παίρνουν εντολές από επιχειρηματίες για το πώς θα εφαρμοσθεί ο νόμος (ναι σε άλλο κράτος ζω εγώ, σε άλλο όνειρο);



Τα συμπεράσματα δικά σας.

Προσωπικά ήταν η πρώτη φορά που θα δικαιολογούσα λυντσάρισμα.

Για περισσότερες λεπτομέρειες σας παραπέμπω στο ιστολόγιο του γιώργου μαργαρίτη.

-/-

Το δεύτερο περιστατικό συνέβει στην Θεσσαλονίκη. Αναρχικοί (έτσι θέλουν να λέγονται) εισέβαλαν στο χώρο του πανεπιστημίου με κράνη κι έκαψαν την κάλπη και κάποιες αφίσες. Δεν είναι η πρώτη φορά που τραμπούκοι ντύνουν ιδεολογικά τις φασιστικές τους ενέργειες ως αναρχισμό. Το χουν κάνει και πιο παλιά κάνοντας ήρωα και βουλευτή τον Άδωνη Γεωργιάδη καίγοντάς του το βιβλιοπωλείο.

Περήφανα "παλικάρια" ως είναι , καθώς και περήφανοι anarchdredds που επιβάλλουν τον νόμο του "αναρχισμού", έβγαλαν και ανακοίνωση στο indymedia.

Μικρή λεπτομέρεια: οποιος κατακρίνει αυτή την πράξη κόβεται άμεσα το σχόλιό του από την Σ.Ο. του indymedia.

-?-

Αλήθεια ρε παιδιά , πριν καταλήξουμε πώς θα λέγονται οι γείτονες, δεν κοιτάμε να φτιάξουμε αυτή την ρημάδα την Ελληνική Δημοκρατία;

Το η ελληνική έκδοση του Scientific American αναστέλει την λειτουργία της

Ήλπιζα να είναι πρωταπριλιάτικο αστείο όμως δεν είναι. Η προτελευταία παράγραφος των "προλεγόμενων" είναι ξεκάθαρη. Αντιγράφω: "...Και εξ αυτού υποχρεωνόμαστε πλέον να αναστείλουμε την ελληνική έκδοση του περιοδικού μας..."(*). Έστειλά ένα email ρωτώντας το κατά πόσο αυτό αληθεύει, μήπως είναι απλά ένα είδος "αστείου". Δυστυχώς η απάντηση δεν ήταν αρνητική. Κανένα αστείο... Έστω κρύο.

Δεν ξέρω ποια ήταν η σχέση σας με το Scientific American, η δική μου γνώμη ήταν ότι αποτελεί ή μάλλον αποτελούσε την πιο επιστημονική έκδοση περιοδικού που απευθυνόταν σε ένα πιο μαζικό κοινό. Κατάφερνε από την μια να εισάγει το απλό κόσμο στον κόσμο της επιστήμης και από την άλλη να ενημερώνει τους ίδιους τους επιστήμονες. Ο λόγος του απλός για τα επιστημονικά επίπεδα αλλά όχι απλοϊκός. Δεν υπήρχαν γενικότητες ενώ τα άρθρα δεν στηριζόντουσαν σε φήμες, υπήρχαν πηγές στο τέλος κάθε κυρίου άρθρου όπου σε παρέπεμπαν για περαιτέρω μελέτη (αυτό σε άλλο εντελώς επίπεδο μόνο στον Ιό της Κυριακής το έχω ξαναδει ).

Τον τελευταίο καιρό είχα αρχίσει να αποκτώ μια πιο σταθερή σχέση μαζί του αν και το είχα ανακαλύψει πριν δύο χρόνια. Και άλλαξε πολλά στον τρόπο με τον οποίο σκέφτομαι και λειτουργώ. Ακόμη και στον τρόπο που αντιμετωπίζω την δουλειά μου.

Στεναχωριέμαι και πικραίνομαι που μια τέτοια έκδοση δεν μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει στην ελληνική αγορά. Ελπίζω η αναστολή να μην κρατήσει πολύ. Στην φτωχή ελληνική πραγματικότητα η ύπαρξη του επιστημονικού λόγου και σκέψης λείπουν (σε αντίθεση με τα επιστημονικοφανή).

(*)ελληνική έκδοση Scientific American τεύχος Απριλίου 2008 σελίδα 7

φίλε μου

καλέ μου φίλε

με ρώτησες αν είμαι καλά. η ειλικρινής απάντηση θα ταν μονολεκτική. σκατά. επειδή όμως θα διαβάζεις το γράμμα πρωινιάτικα οφείλω να την ευπρεπίσω. οπότε θα ομολογήσω ότι απλά είναι χάλια. κάτι φαίνεται στο φως αλλά χάλια.

όχι δεν έχω απογοητευτεί. αντίθετα το προσπαθώ. κουτσοχαμογελώ. προσπαθώ να βρω λύσεις. πάντα υπάρχουν. ξέρω ότι αν σταματήσω τώρα απλά θα γίνουν χειρότερα. οπότε μάλλον δεν μπορούσα να πω ότι το χάλια είναι απόλυτο. έχει και λίγο φως μέσα του.

ίσως φίλε να ναι και η άνοιξη. μεγάλο πράμα. εκεί που δεν το περιμένεις ντουουπ οδοστρωτήρας. ξέρω σε χω πρήξει με αυτά. κάθε λίγο και λιγάκι κάποιο καινούριο λουλουδάκι (είδες σου κανα και ρίμα) όμως είναι αρκετά διαφορετικά αυτή τη φορά, ίσως και πολύ. μήπως να το πω ριζοσπαστικά; μόνο από την σταθερότητά μου στις διαβαθμίσεις... καταλαβαίνεις.

είναι ζωντανό χαμόγελο. ακόμη κι αν καίγεσαι μέσα σου δεν μπορείς να μην γελάς. είναι περίεργο αυτό φίλε μου. είναι ένα ζωντανό χαμόγελο αυτό το κορίτσι.

όμως δεν μπορώ να πω περισσότερα. μας ακούν φίλε μου σσσσ.

με προβληματίζει και η δουλειά. να. σε λίγο καιρό (να δούμε πόσο κοντά είναι αυτό το σε λίγο) θα πρέπει να φανταρέψω. κι όχι δεν με πιάνει αγωνία για την περίοδο αυτή. με πιάνει για την δουλειά, να βρω να κάνω κάτι μέχρι τότε. η πτυχιακή δεν μας άφησε τέτοια περιθώρια. και το μετά φίλε μου. αυτό κι αν με αγχώνει.
άργησα. άργησα πολύ.

αυτά τα δικά μου φίλε μου και περιμένω και τα δικά σου νέα. πώς περνάς; τι κάνεις ; τι σε προβληματίζει και σένα; να σε ακούσω.

ο φίλος σου

διάλειμμα για επίκαιρα και διαστημικά

Την Τετάρτη 19 του μηνός "έφυγε" ο συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας Sir Arthur Charles Clarke. Γνωστός από το έργο του "2001: Η οδύσσεια του διαστήματος" όπου μεταφέρθηκε από τον Stanley Kubrick στον κινηματογράφο ο Arthur Clarke και όπου ουσιαστικά έγινε πιο γνωστός στο ευρύ κοινό , ο Arthur Clarke υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας(*). Όντας γνώστης του αντικειμένου (υπήρξε ο πρώτος που πρότεινε την χρήση δορυφόρων στις τηλεπικοινωνίες) πραγματεύτηκε την εξέλιξη της τεχνολογίας καθώς και την σχέση που θα αποκτούσε ο άνθρωπος με αυτήν.

Στα 90 του γενέθλια από το σπίτι του στην Sri Lanka o Arthur Clarke δημοσίευσε βίντεο σχετικά με την πορεία της ανθρωπότητας μέχρι τώρα καθώς και για το μέλλον που έρχεται.
Με μεστό λόγο , χωρίς υπερβολές μηδενισμού ή υπεραισιοδοξίας μας τόνισε τα σημεία που πρέπει να προσέξουμε αλλά καθώς και τις δυνατότητες που μας δίνονται να εξελιχθούμε περισσότερο.


Στο βίντεο θα ακούσατε να αναφέρεται σε διαπλανητικά ταξίδια. Σας φαίνεται (και λογικό) κάτι πολύ μακρινό. Όμως ήδη από τον Σεπτέμβρη που μας πέρασε η Google προσφέρει στην εταιρεία που θα καταφέρει να φτιάξει διαστημικό σκάφος που θα προσεδαφιζόταν στην Σελήνη το ποσό των 30 εκατομμυρίων δολαρίων. Πέρα από το ποσό που είναι αρκετά υψηλό ο πιο υποψιασμένος βλέπει ότι η εποχή του διαστήματος ίσως να μην είναι και τόσο μακρυά και ότι ανοίγονται νέοι ορίζονται για την πορεία της ανθρωπότητας.

Από την άλλη και με αφορμή αφιέρωμα του περιοδικού Scientific American στο τεύχος Φεβρουαρίου, μαθαίνουμε ότι στην κεντρική Ευρώπη πρόκειται να πραγματοποιηθεί πείραμα στον επιταχυντή LHC σχετικά με την σωματιδιακή φύση του σύμπαντος. Πιο συγκεκριμένα θα επιδιωχθεί να εξηγηθεί η φύση της λεγόμενης σκοτεινής ύλης πράγμα που πρόκειται να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε την σωματιδιακή φυσική ως σήμερα (πιθανόν να εξηγηθεί και η φύση της ενέργειας όπως ευελπιστούν οι επιστήμονες).

Γενικά αγνοώντας τις κασάνδρες που περιμένουν την καταστροφή νομίζω ότι ζούμε σε μια πολύ ενδιαφέρουσα εποχή γεμάτη με νέες προκλίσεις και προβλήματα να επιλυθούν. Προβλήματα πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν, όμως η απαξίωση της όποιας εξέλιξης απλά οδηγεί προς τα πίσω. Από την άλλη τα προβλήματα δεν πρέπει να αγνοηθούν αλλά όσο γίνεται να αντιμετωπιστούν δυναμικά.

(*)Για όσους δεν έχουν διαβάσει κάποιο από τα έργα του σας προτείνω το απόσπασμα που έχει ο μιχάλης στο blog του τόσο σε πρωτότυπο όσο και μεταφρασμένο.


Αναφορές από τις εξής πηγές:
1)RAM τεύχος 220
2)Scientific American ελληνική έκδοση τεύχος Φεβρουαρίου έτους 2008